Op een van de sociale netwerken (je ontkomt er niet aan) las ik dat mijn nichtje gaat verhuizen, ze heeft een huis gekocht met haar man en als twee mensen gaan samenwonen dan is er meestal twee keer zoveel rommel. Rommel bleek in dit geval “twee pannen” te zijn. De ene was van gietijzer en van de andere was niet duidelijk waarvan hij was gemaakt. Wie wil ze hebben?

Ik was er als de kippen bij: gietijzeren pannen gaan een leven lang mee, en mijn nichtje is nog geen 30 jaar jong dus die pannen zijn waarschijnlijk nog zeer goed bruikbaar. Zeker na een schoonmaakbeurt en een beetje liefde (lees: even insmeren met wat olie).
Daarnaast heb ik alleen een gietijzeren wok en een grote gietijzeren braadpan, de braadpan gebruik ik bijna dagelijks en hij staat vrijwel permanent op het gasfornuis (ook omdat hij zoveel ruimte inneemt in het keukenkastje, dat is dan wel weer een nadeel van grote pannen). Omdat ik ook wel eens twee braadpannen zou willen gebruiken voor het bereiden van gerechten leek mij een tweede, iets kleinere, braadpan erg handig, dus heb ik me ‘opgeofferd’ en de twee braadpannen van mijn nichtje geadopteerd.

Braadpan en ovenschaal

De pannen kwamen via oma bij mij thuis, oma was het ‘safe house’ voor de pannen geweest en wenste me, namens mijn nichtje, heel veel plezier in de keuken met deze nieuwe braadpannen. Want wat bleek: de pannen waren nieuw, gloednieuw. Maar ze bleken niet beiden van gietijzer te zijn: de blauwe braadpan is van gietijzer, de andere is een ovenschaal met deksel van keramiek. Prachtig: nu had ik niet alleen een tweede, kleinere, gloednieuwe gietijzeren braadpan maar ook een ronde hoge ovenschaal met deksel van keramiek!

Beiden komen goed van pas de komende tijd: ik heb een lams-rollade, krokodillenvlees en kangoeroe-biefstuk in de vriezer liggen, en vooral de rollade komt in aanmerking voor de braadpan, lekker met een flinke pluk vers hooi erop die smaak en geur afgeeft aan het lamsvlees. Waarschijnlijk kan ik de ovenschaal goed gebruiken voor het nagaren van biefstuk in de oven, even experimenteren.

Moraal van het verhaal: een gietijzeren pan moet je nooit afslaan, je kunt hem altijd weer tot leven wekken als hij wat roest of doffe plekken heeft, ze gaan een leven lang mee. Mijn gietijzeren braadpan begint zijn leven nu pas; een geslaagde adoptie als je het mij vraagt.